Jak wybrać odpowiedni system ogrzewania podłogowego dla swojego domu

Podstawy wyboru systemy ogrzewania podłogowego

Wybór odpowiedniego systemu ogrzewania podłogowego to kluczowa decyzja podczas budowy lub remontu. Rura blue floor stanowi jeden z najważniejszych elementów takiej instalacji. Właściwe zaplanowanie wymaga uwzględnienia powierzchni ogrzewanej, która w typowym domu może wynosić od 80 do 200 metrów kwadratowych.

Temperatura podłogi powinna oscylować między 20 a 29 stopni Celsjusza w zależności od przeznaczenia pomieszczenia. W sypialni optymalna temperatura wynosi 23-24 stopnie, podczas gdy w łazience może sięgać 29 stopni. System kan-therm oferuje rozwiązania dostosowane do różnych potrzeb użytkowników.

Współczesna technika instalacyjna pozwala na precyzyjne regulowanie temperatury w każdym pomieszczeniu osobno. Sterowniki pokojowe umożliwiają kontrolę temperatury z dokładnością do 0,5 stopnia. Takie rozwiązanie przekłada się na oszczędności energii wynoszące od 15 do 30 procent rocznie.

Mokra technologia układania wymaga wykonania wylewki o grubości minimum 4,5 centymetra nad rurami. Czas schnięcia takiej wylewki wynosi od 21 do 28 dni w zależności od warunków. Alternatywą jest system suchy, który pozwala na montaż podłogi już po 24 godzinach.

Izolacja termiczna pod instalacją musi mieć grubość minimum 3 centymentry w przypadku podłogi na gruncie. Nad nieogrzewanym pomieszczeniem wystarczy 2 centymetry izolacji. Brak odpowiedniej izolacji może zwiększyć straty ciepła nawet o 40 procent.

Rodzaje rur i ich zastosowanie

Rury z polietylenu usieciowanego PE-X charakteryzują się wysoką elastycznością i wytrzymałością. Średnica 16 milimetrów nadaje się do pomieszczeń o powierzchni do 15 metrów kwadratowych. Większe pomieszczenia wymagają zastosowania rur o średnicy 20 milimetrów dla zapewnienia odpowiedniej wydajności.

Grubość ścianki rury blue floor (onninen.pl/produkty/kan-therm-blue-floor) wynosi standardowo 2 milimetry. Taka konstrukcja zapewnia odporność na ciśnienie robocze 6 barów przy temperaturze 70 stopni Celsjusza. Żywotność takiej instalacji szacuje się na minimum 50 lat przy prawidłowym montażu.

Bariera antydyfuzyjna zapobiega przenikaniu tlenu do wnętrza systemu. Ten element chroni metalowe komponenty przed korozją i wydłuża żywotność całej instalacji. Brak bariery może spowodować uszkodzenia już po 5-7 latach użytkowania.

Rozstaw rur determinuje moc grzewczą systemu i wynosi zazwyczaj od 10 do 30 centimetrów. Gęstszy rozstaw stosuje się przy ścianach zewnętrznych, gdzie straty ciepła są większe. W centrum pomieszczenia rozstaw może być luźniejszy bez utraty komfortu cieplnego.

Długość pętli grzewczej nie powinna przekraczać 100 metrów dla rury 16 milimetrów i 120 metrów dla 20 milimetrów. Przekroczenie tej wartości powoduje zbyt duże opory przepływu. Każda pętla wymaga osobnego obiegu z rozdzielacza z możliwością regulacji przepływu.

Komponenty systemu i ich funkcje

Rozdzielacz stanowi serce każdej instalacji ogrzewania podłogowego. System kan-therm (onninen.pl/produkty/Technika-instalacyjna/Instalacje-z-tworzyw-sztucznych/Ogrzewanie-podlogowe-plaszczyznowe/System-KAN-therm) oferuje modele od 2 do 12 obwodów. Każdy obwód posiada zawór regulacyjny i rotametr do kontroli przepływu czynnika grzewczego.

Zawory termostatyczne automatycznie regulują przepływ w zależności od zapotrzebowania cieplnego. Siłowniki elektryczne zamykają i otwierają zawory na sygnał z termostatu pokojowego. Czas reakcji takiego układu wynosi od 3 do 5 minut od momentu zmiany nastawy.

Mieszacz obniża temperaturę zasilania z 80 stopni z kotła do 45 stopni wymaganych w instalacji podłogowej. Pompa obiegowa zapewnia cyrkulację czynnika z wydajnością od 1 do 3 metrów sześciennych na godzinę. Czujnik temperatury podłogi zabezpiecza przed przegrzaniem powierzchni.

Skrzynka rozdzielaczowa chroni elementy regulacyjne i ułatwia obsługę. Standardowa skrzynka ma wymiary 70 x 60 centimetrów i głębokość 11 centimetrów. Montuje się ją w ścianie na wysokości 30-40 centimetrów od podłogi dla wygodnej obsługi.

Złączki zaciskowe umożliwiają bezpieczne połączenie rur z rozdzielaczem. Uszczelka EPDM wytrzymuje temperatury do 95 stopni i zapewnia szczelność przez całą żywotność instalacji. Pojedyncze połączenie wytrzymuje siły wyrywające do 1500 niutonów.

Montaż i uruchomienie systemu

Przygotowanie podłoża rozpoczyna się od ułożenia warstwy izolacyjnej na całej powierzchni. Płyty styropianowe muszą mieć wytrzymałość minimum 150 kilopaskali na ściskanie. Technika instalacyjna (onninen.pl/produkty/Technika-instalacyjna) wymaga zachowania szczelności izolacji termicznej we wszystkich miejscach.

Folia paroizolacyjna o grubości 0,2 milimetra chroni izolację przed wilgocią z wylewki. Zakłady folii muszą wynosić minimum 10 centimetrów i być sklejone taśmą. Brzegi folii wyprowadza się na ściany na wysokość planowanej wylewki plus 2 centymetry zapasu.

Taśma dylatacyjna o grubości 8 milimetrów oddziela wylewkę od ścian i słupów. Wysokość taśmy powinna przekraczać grubość wylewki o 1 centymetr. Po wykonaniu podłogi nadmiar taśmy odcina się nożem budowlanym.

Układanie rur rozpoczyna się od ścian zewnętrznych z gęstszym rozstawem 15 centimetrów. W centralnej części pomieszczenia rozstaw zwiększa się do 20-25 centimetrów. Rury mocuje się do siatki zbrojeniowej lub płyt izolacyjnych za pomocą klipsów co 50 centimetrów.

Próba ciśnieniowa trwa minimum 24 godziny przy ciśnieniu 6 barów. Spadek ciśnienia nie może przekroczyć 0,2 bara w tym czasie. Po pozytywnej próbie wykonuje się wylewkę, zachowując ciśnienie 2 bary w rurach podczas wiązania betonu przez pierwsze 7 dni.